
امثال ما که در شرف کهنسالی هستیم،بیشتر از نوجوانان وجوانان متوجه اعجاز فضای مجازی میشویم.دوران نوجوانی وجوانی ما در خانه هایی گذشته که در اغلب آنها حتی تلفن ثابت هم وجود نداشته،چه برسد به تلفن هوشمند ودهها اپلیکیشن و میلیونها صفحه نوشته ای که هر روز از طریق فضای مجازی در هر زمینه ای دردسترس دیگران قرار میگیرد.میماند مهارت استفاده از این وسیله و تفکیک مطالب علمی از شبه علم یا به زبانی دیگر راست ودروغ یا آموزنده ومخرب.امروز مطلبی انتقادی از قول یکی از نویسندگان جوانی ایرانی در مورد یک ویدیویی اینستاگرامی میخواندم.ویدیویی انگیزشی که میگفت برای اینکه حالتان خوب باشد،بیکار نمانید،ورزش کنید،از پوستتان مراقبت کنید،شمع وعود روشن کنید،یک زبان یا موسیقی جدید یاد بگیرید،به سفر بروید،کتاب بخوانید و به...
ادامه مطلب
بیست وچند سال قبل تلفن همراه به تدریج جایگاه مطلوبی در میان ایرانیان پیدا کرد.اگر چه اویل برای همه در دسترس نبود وامکاناتش هم محدود بود، اما به تدریج هم مورد استفاده افراد بیشتری قرار گرفت، هم امکانات متنوعی پیدا کرد.کامپیوتر واینترنت هم در ایران جایگاه خود را پیدا کرده بود. ارتباطها در آغاز تنها از طریق صحبت تلفنی وبعد پیامک بودو در مورد کامپیوتر هم ایمیل ،وکمی بعدتر یاهو مسنجر ، اسکایپ یا چت وهمینطور گروههای ایمیلی بود.بعد وبلاگها محبوبیت پیدا کردند که...
ادامه مطلب
چند سالی هست که وبلاگ مینویسم.کامنترهای وبلاگ خواه ناخواه محدودیت هایی برای کامنت گذاشتن دارند.نویسندگان وبلاگ هم تقریبا با یک سری محدودیت ها مواجه هستند.اما گروههای تلگرامی و ف.ی.س.ب.و.ک. و اینستاگرام فرق میکند.بعضی کامنت ها واقعا برایم جالب است.: خانمی متنی نوشته و گلایه از بی مهری روزگار و کم رنگ شدن عاطفه ها.بعد بنده خدایی کامنت گذاشته که :ان فنجان چایی که روی میزت گذاشته بودی از کجا خریدی!؟ یکی دیگر در مورد وضعیت کودکان کار نوشته'باز بنده خدایی کامنت گذاشته که: اون گوشه عکس یک کاسه اش هست.میشه دستور پخت اون اش را بنویسید؟ رئیس مثلا کارگزینی فلان سازمان گروهی تشکیل داده و ذکر کرده که فقط س...
ادامه مطلب