خانمی متنی نوشته و گلایه از بی مهری روزگار و کم رنگ شدن عاطفه ها.بعد بنده خدایی کامنت گذاشته که :ان فنجان چایی که روی میزت گذاشته بودی از کجا خریدی!؟
یکی دیگر در مورد وضعیت کودکان کار نوشته'باز بنده خدایی کامنت گذاشته که: اون گوشه عکس یک کاسه اش هست.میشه دستور پخت اون اش را بنویسید؟
رئیس مثلا کارگزینی فلان سازمان گروهی تشکیل داده و ذکر کرده که فقط سوالهای مربوط به احکام کارگزینی مطرح شود.بعد از اگهی کلاس شنا گرفته تا دعای صبح سه شنبه و ادرس فلان شیرینی پزی هم پیدا میشود.
از کلمات زشت و ناپسندی هم که در بعضی پست ها رد و بدل میشود بهتر است حرفی نزنم.
نمیدانم چرا به این روز افتاده ایم.