بلاها

رفته بودم حمام.اب کمی ولرم بود و لرزم گرفته بود.احساس سنگینی سر و حال تهوع دداشتم.بعد از مدتی یادم افتاد که فراموش کرده ام قرص فشار خونم را مصرف کنم.فکر کردم همین جا ممکن است اخرین نفس را بکشم.بعد به هموطنانی که این روزها با وحشت زلزله دست به گریبان بوده اند فکر میکنم.چند نفرشان فشار خون داشته اند؟قرصی در اختیارشان بوده؟چند نفرشان به حمامی هر چند با اب ولرم نیاز داشته اند'؟ایا ابی در دسترشان بوده؟حتی برای خوردن؟چه کشیده اند؟

چه کسی برای بچه ها لالایی خوانده؟چه کسی برایشان اغوش گشوده.

اسپری اسم را اغلب همراه دارم و شب ها در کشوی میز کنار تختم هست.جند نفر ازاین عزیزان زیر اوار نفسشان تنگ شده؟اسپری این ادمها کجا بوده.؟

از دو شب قبل خواب به چشمم نمیاید.خدا به این مردم عذاب کشیده ارامش بدهد و به بقیه همتی برای کمک رسانی.و مسئولین هم اراده ای برای ساخت خانه های ضد زلزله و ایمن .