یک خواستگار خوب

مادر دختر نظر مرا پرسید .گفتم: بعضی از خصوصیت های اخلاقی نه تنها بعد از ازدواج بهتر نمیشوند که ممکن است بدتر هم بشوند.

شخصی که پرخاشگر است'خسیس یا ولخرج است'برونگرا یا درونگرا ست'رفیق باز است'بد دل و شکاک است'از ناف خانواده بریده نشده و....بعید است که بعد از ازدواج تغییر کند.

من این دختر خانم را میشناسم.اهل گردش و تفریح است.هفته ای دو سه روز شام و نهارش را در رستورانها صرف میکند.مسافرت و مهمانی خانه دوستان مرتب به راه است.یک روز هم طاقت ندارد که در خانه مثلا وقت صرف مرتب کردن اطاقش کند.

از انطرف اقا دوسه شغل دارد و تمام هفته از اول صبح تا اخر شب گرفتار است.اینها چطور میخواهند به تعادل برسند.

توصییه ای که روانشناسی دارد و همینطور مذهب این است که شباهت ها بیشتر باشد.از نظر فرهنگ'از نظر باورها'سطح سواد'حتی قیافه یکی خیلی زیبا ویکی خیلی زشت نباشد.

بهترین توصییهام به مادر این دختر این بود که مشاور دلسوزی پیدا کنند و چند جلسه همگی به مشاور مراجعه کنند و با راهنمایی او ببینند چه پرسش هایی اساسی هست که باید مطرح شود و در موردش صحبت شود

گاهی مساله ای از نظر یکی از طرفین بدیهی هست و بصورت یک هنجار یا وظیفه در جامعه پذیرفته شده.بعنوان مثال انتظار میرود که مرد مخارج خانه را تامین کند و زن به امور خانه برسد و یا هر دو هزینه های زندگی را مشترکا تامین کنند و به امور خانه هم مشترکا برسند.حالا اگر فردی در پس ذهنش چنین تفکری هست که طرف مقابل هم باید هزینه ها را تامین کند هم به امور خانه برسد'این مطلب را صراحتا از روز اول باید عنوان کند.هستند خانمهایی که کار منزل را وظیفه خودشان نمیدانند و درامدشان را هم متعلق به خودشان میدانند'یا برعکس.

شناخت خانواده دوطرف از یکدیگر هم به تصمیم گیری کمک میکند.

شما چه تجربه و پیشنهادی دارید؟